Hoe de dataverrijking van Wiggli werkt
Geverifieerde contactgegevens vinden via een waterval: Wiggli bevraagt 20+ dataproviders na elkaar tot er één een match teruggeeft.
Uitleg
Dit is het artikel om te lezen voor je eerste onthulling. Het mechanisme is eenvoudig, maar hoe credits zich gedragen verrast mensen als ze het niet eerst uitgelegd zien.
Waarom het uitmaakt
Geen enkele provider heeft de contactgegevens van elke kandidaat. De ene heeft het werkadres maar niet het nummer. De andere heeft het nummer maar niet het privéadres. Elke provider apart bevragen betekent jongleren met abonnementen en zelf resultaten samenleggen.
Wiggli brengt dat samen. Je vraagt één keer, het platform draait de providers voor je (die reeks heet de “waterval”), stopt bij de eerste match en laat zien van wie het gegeven kwam. Eén abonnement, één factuur, en het hoogste gecombineerde vindpercentage over 20+ bronnen.
Hoe het werkt
Vraag je een contactgegeven op (e-mail of telefoon), dan start Wiggli de waterval voor dat type. Elk type heeft zijn eigen waterval en eigen creditkosten (telefoon kost meer dan e-mail, omdat telefoondata moeilijker te vinden is).
E-mail wordt niet opgesplitst in “werk” en “privé”, omdat de dataproviders die twee niet betrouwbaar uit elkaar houden; veel providers labelen privéadressen als zakelijk en omgekeerd. Wiggli draait één e-mailwaterval en laat jou beslissen wat je doet met wat er terugkomt. Gevonden adressen worden met hun typelabel bij het profiel bewaard, en een campagne richt zich op één e-mailtype: dat label bepaalt dus welk adres een campagne gebruikt (privé voor kandidaatoutreach, werk voor business development). Sommige opzoekingen geven meerdere adressen terug, of beide types tegelijk; alles wat de provider teruggeeft wordt bij het profiel bewaard.
Standaard staan providers gerangschikt op historisch vindpercentage, de beste eerst. In Settings, Data enrichment kun je ze herschikken naar jouw markt, of er een helemaal uitzetten (handig voor een provider die je om compliancereden wilt vermijden).
Zodra een provider een treffer teruggeeft, gaan de credits eraf en zie je het gegeven. Vanaf daar kun je twee dingen doen:
- Save laat je een primair contactgegeven kiezen wanneer een provider meerdere opties teruggeeft (bijvoorbeeld twee telefoonnummers). Het heeft geen invloed op de facturatie; het credit ging al af bij de vondst.
- Keep searching draait de overige providers in de waterval. Geeft er nog een een treffer, dan gaat er opnieuw een set credits af.
Providers die niets teruggeven zijn gratis. Eenmaal gevonden blijft een gegeven op het profiel staan en is het zichtbaar voor iedereen in de workspace, zodat een collega die later bij dezelfde kandidaat uitkomt niets opnieuw hoeft te onthullen.
Bij elk contactgegeven staat van welke provider het kwam. Dat helpt in de praktijk: vraagt een kandidaat “waar heb je mijn nummer vandaan?”, dan kun je precies antwoorden (Lusha, ContactOut, enzovoort), wat je outreach verdedigbaar houdt.
Veelgemaakte denkfouten
Je betaalt bij de vondst, niet bij de klik. Elke provider die een match teruggeeft kost credits, of dat nu de eerste treffer is of een die je vond door verder te zoeken. Providers die niets teruggeven zijn gratis. Het credit dekt wat Wiggli de dataprovider betaalt voor die geslaagde opzoeking.
Save is geen facturatiehandeling. Met Save markeer je een primair contactgegeven wanneer een provider er meerdere teruggeeft. Het credit ging er al af op het moment van de vondst.
Providers worden niet tegelijk bevraagd. Het is een reeks, geen parallelle bevraging. Wiggli stopt bij de eerste match, tenzij je kiest om verder te zoeken.
De volgorde van providers telt. Ze bepaalt welke bron eerst aan bod komt, en dat beïnvloedt zowel de kosten als de data die je doorgaans krijgt.
Providers die gevoelig liggen voor compliance kun je uitsluiten. Zet elke provider afzonderlijk uit.